VriendenLoterij PrijzenMarathon Het Vergeten Kind

"Bij Het Vergeten Kind hoef ik geen masker te dragen"

Toen Unforgettable Nathaniel (18) van huis weg liep, kwam hij in de crisisopvang terecht. Hij bleef er een half jaar, eerder was er geen geschikte plek voor hem. Hij voelde zich daar erg eenzaam.

"Het liefst wil ik dat de hele wereld weet dat er heel veel kinderen in onveilige en onprettige thuissituaties leven. Maar beginnen bij Nederland is ook goed. Ik vind het belangrijk om deel te nemen aan activiteiten van Het Vergeten Kind en zo mijn stem te laten horen en te laten zien dat wij gewoon normale kinderen zijn."

"Oké, we hebben problemen thuis, dat maakt onze achtergrond anders, maar we zijn toch gewone kinderen met dezelfde wensen, dromen en idealen."

Kinderachtige bedtijden

"Vijf jaar geleden ben ik met mijn familie vanuit de Filippijnen naar Nederland verhuisd. Ruim twee jaar geleden ben ik van huis weggelopen na een ruzie met mijn ouders. Terug gaan was geen optie. Via school ben ik toen in de crisisopvang terecht gekomen."

De opvang was eigenlijk bedoeld om daar maximaal drie maanden te blijven en dan door te stromen naar een permanente opvang, maar dat lukte niet. Ik heb er uiteindelijk een half jaar gewoond en dat was vreselijk. Ze waren er heel streng. Niet alleen heerste er een telefoonverbod, mocht ik maar één uur per dag tv kijken en kreeg ik kinderachtige bedtijden mee: ik kon er niks doen. Ik verveelde me, miste mijn vrienden en mijn broertje. Maar oké, ik heb het overleefd."

"Het werd beter toen ik daarna naar een leefgroep verhuisde, waar ik tussen leeftijdsgenoten kwam, die ik als mijn broers en zussen beschouw. Daar was de sfeer beter en kreeg ik hulp. Sinds kort volg ik kamertraining en leer ik alles over op mezelf wonen. De zelfstandigheid is aan de een kant heel fijn, maar soms ook nog best lastig. Gelukkig krijg ik begeleiding bij het koken en wassen."

Lotgenotencontact

"Ondanks alle narigheid is school altijd een stabiele factor geweest in mijn leven. Ik doe nu een opleiding Zorg en Welzijn en wil SPH gaan doen en later werken op de plek waar ik nu woon. Om zo met kennis en kunde en uit eigen ervaring jongeren te helpen."

"Pas sinds oktober ben ik aangesloten bij Het Vergeten Kind, dat had ik veel eerder moeten doen. Het had mijn leven een stuk zonniger kunnen maken en me veel afleiding kunnen geven en steun, toen ik in de crisisopvang woonde. Toch heb ik in de relatief korte tijd dat ik een Unforgettable ben al veel opgestoken."

"Ik was altijd bang om mijn mening te geven, maar dankzij de trainingen en workshops tijdens de weekenden heb ik geleerd voor mezelf op te komen. Ook heb ik ontdekt dat ik leuk kan schrijven. Maar het belangrijkst vind ik het contact met met andere jongeren die in opvangcentra wonen. Op school verschuil ik me achter een glimlach, ben ik druk en praat honderduit. Als ik een uur stil ben of niet lach, vraagt iedereen al wat er met Nathaniel is."

"Maar bij Het Vergeten Kind hoef ik geen masker te dragen. Onze verhalen zijn verschillend, maar de zwaarte is hetzelfde en dus hoef je niks uit te leggen als je een keer verdrietig bent. Een knuffel is dan voldoende."

"Het Vergeten Kind heeft mij weer een doel gegeven"

Lees het verhaal van Fahima

Speel mee in de VriendenLoterij PrijzenMarathon

Zij komen in actie voor Het Vergeten Kind

Bekijk de video

Het Vergeten Kind

"Bij Het Vergeten Kind hoef ik geen masker te dragen"

Lees het verhaal van Nathaniel

VriendenLoterij PrijzenMarathon

"Bij Het Vergeten Kind is het leven even normaal"

Lees het verhaal van Jacqueline